Hoi, wat leuk dat je mijn website bezoekt!




Ik ben Conchita Brouwer (getrouwd en moeder twee dochters). Het is mijn missie om

jou als zorgprofessional in je kracht te zetten. Zodat jij als zorgprofessional in balans bent en weet
wie je bent. Want, als jij weet wat jouw kracht is, ben je overtuigd van je werk. Jij gebruikt jouw
kracht tijdens je werk om het beste uit jezelf en jouw cliënt te halen. Ik weet uit eigen ervaring hoe
belangrijk het is om als zorgprofessional in balans te zijn en in je kracht te staan. Deze ervaring is dé
reden dat ik met Supervisie &Zo begon, want ook ik heb mijn verhaal. 


Mijn verhaal 

Ze was heel goed in haar vak. Niemand kon haar evenaren. Ze hoefde de ander maar te zien en dan wist ze feilloos wat ze moest doen. De grootte van de spot, de scherpte van het licht, de combinatie van kleuren. Ze zorgde dat er een perfecte balans was van tinten en vlakken, regelde het zo dat de ander volledig tot zijn recht kwam. Ogen gingen glanzen, een wat bleke teint werd warmer. Ze was in staat een tengere figuur krachtiger te doen uitkomen, een stevige figuur wat zachter, kwetsbaarder. Bewegingen volgde ze vloeiend. Ze zorgde dat de schaduwen een mooi contrast vormden met het dansende lichaam in het licht. 

Ze voelde zich één met de danser, wist precies wat deze probeerde uit te drukken en versterkte dat met alle middelen die ze tot haar beschikking had. Ze kende iedereen, wist naam, rol, het moment van opkomen. Kende de kracht van kwaliteit, maar ook de zwakke momenten. Omdat ze zo vakbekwaam was, viel haar werk niet op en zo hoorde dat ook. De dansers moeste zich concentreren op de muziek en de choreografie. Ze moesten kunnen opgaan in het ritme en de beweging, inspelen op elkaar, de balans vinden tussen chaos en harmonie. Niemand kende haar.

Op één na. Hij was arrogant en aanwezig. Hij was egocentrisch en zelf bewust. Hij wilde volledig tot recht komen en was nooit tevreden. Hij mopperde op haar dat het licht te fel was en in zijn ogen scheen. Dat ze hem te snel volgde of te traag. Dat de kleuren die ze koos niet bij zijn teint pasten, dat hij wegviel in de schaduw. hij schreeuwde en tierde, schudde zijn vuist naar haar en riep dat ze haar vak niet beheerste. 

Ze deed ontzettend haar best te voldoen aan zijn eisen, rekening te houden met zijn wensen. probeerde dingen uit, kocht nieuwe materialen. Maar vaak verstoorde dat wat hij wilde de balans in het geheel. Anderen vielen in het niet, kleuren klopte niet, schaduwen vielen weg. Chaos dreigde te overheersen, harmonie was ver te zoeken. Ze begon aan zichzelf te twijfelen. Als hij er was werd ze onzeker en angstig. Als hij er was werd ze zenuwachtig voor repetities en voorstelling. Ze dook weg in de beschermende veiligheid van het donker, hield zich stil en deed haar werk. 

Op een avond na de voorstelling wachtte ze tot iedereen weg was. Ze liet de lichten staan zoals ze stonden en ging naar beneden. Aarzelend liep ze het podium op. Ze wilde het zeker weten, ze wilde weten of het licht te fel was, of het in haar ogen zou schijnen, of ze weg zou vallen in de schaduw. Ze deed een stap in de cirkel en bevond zich in het licht. Ze voelde zich vreemd aanwezig, alsof ze iemand anders was. Toen ze opkeek zag ze de spiegel in de coulissen. Ze zag zichzelf in het licht met glanzende haren en schitterende ogen. Als ze bewoog, bewoog haar schaduw met zich mee in een perfecte harmonie van donker en licht. Ze besefte hoe uitstekend de balans was, hoe vakbekwaam de persoon die dit had bewerkstelligd. En besefte toen dat zij dat was, die persoon daar in het licht. 

Toen ze hem de volgende dat in het schijnsel zag staan met zijn minachtende blik en zijn vuist naar haar opgeheven, voelde ze zich vreemd rustig. Ze keek hem aan en zei: "nee" en deed het licht uit. 

Haar stem galmde na in de donkere ruimte.

Voor mij geschreven door Francien Bruggink

 


Wil jij jouw kracht ontdekken?

Ik nodig je uit om samen met mij, zelf te werken aan jou professionele identiteit. Je bent van harte welkom aan mijn keukentafel. De koffie of thee staat klaar!
Stuur een mail naar conchita@supervisie.nl en ik neem contact met je op.



Liefs,

Conchita






Gezien worden, daar gaat het om, dat geldt ook voor jou!


 




 


 



GESCHOOLD


Nadat ik de supervisorenopleiding aan de Hogeschool Utrecht had afgerond ben ik verder opzoek gegaan naar trainingen die bij mij passen en waar ik in geloof en verder in wil verdiepen als ondersteuning om supervisie te geven.

Systemisch coachen heeft mij antwoorden gegeven waar ik naar op zoek was vanaf kind, het is voor mij een verklaring geweest waarom ik dingen doe zoals ik dat doe. Door het inzicht kan ik het nu loslaten en anders doen wat beter past.

Aangesloten bij de theekransjes community sluit aan bij hoe ik een training zou willen geven, een fijne omgeving met aandacht voor de trainees. Het welkome gevoel waardoor het leuker wordt om te leren.

Aspirant supervisor bij de LVSC, ik ben aangesloten omdat ik het belangrijk vindt dat ik blijf leren en scherp blijf op de kwaliteit die ik geef. LVSC nodigt mij uit om te blijven ontwikkelen als supervisor.